Αρχική > Ανταποκρίσεις > Ανταπόκριση από την πορεία, ημέρα Παρασκευή (12/12/08)

Ανταπόκριση από την πορεία, ημέρα Παρασκευή (12/12/08)

Δεκέμβριος 12, 2008 Σχολιάστε Go to comments

Άλλη μια μέρα πέρασε, σήμερα η Παρασκευή.. 7η μέρα στους δρόμους…  7 μέρες δύσκολες, στενάχωρες, «χημικές», οργισμένες αλλά και όμορφες. «La beaute est dans la rue» που λέγανε και στο Μάη.

Επειδή όμως φλυαρούμε και πάλι (τι δημοσιογράφοι θα ήμασταν) ας περάσουμε στο δια ταύτα. Παρασκευή απόγευμα και το ραντεβού είχε οριστεί για τις 18.30 στο άγαλμα Βενιζέλου. Ψιλόβροχο που αρχικά αποθάρρυνε τις φωνές να βγουν. Με τα πολλά μαζεύεται ο κόσμος, περί τους 3.000, συγκροτούνται τα μπλοκ και ξεκινάμε. Μαζί και η πορεία των αναρχικών-αντιεξουσιαστών που από την Καμάρα έφτασαν στην Νεάπολη, Συκιές μέχρι και τα Κάστρα, εντελώς ειρηνικά και ξυπνώντας τους νοικοκραίους που δεν έχουν παρει μυρωδιά του τι γίνεται αυτές τις μέρες…

Η πορεία αυτή τη φορά ακολουθεί αντίστροφη πορεία. Πορεία δυτική. Η βροχή όλο και δυνάμωνε, οι φωνές έβγαιναν αποσπασματικά. Παρότι ο καιρός (καθότι για σήμερα ήταν μπάτσος κι αυτός!) χάλαγε με γεωμετρική πρόοδο, τα μάτια όλων έλαμψαν μόλις αντιλήφθηκαν τη νέα πορεία των μπλοκ: Η πορεία θα πέρναγε στην οδό Λαγκαδά, με στόχο να φτάσει μέχρι τα άδυτα της Νεάπολης. Τα μάτια έλαμψαν, το βήμα τάχυνε, τα περίφημα των ημερών λιλά καδρόνια εμφανίστηκαν, οι φωνές έβγαιναν όλο και δυνατότερα, μέχρι που 3.000 φωνές κατάφεραν και πάλι να γίνουν μία, μαζική, οργισμένη: «Αλήτες-είναι-τα ΜΑΤ-και οι ασφαλίτες». Η βροχή μετατράπηκε σε έναν ακόμα σύντροφο, ενώ οι φοιτητές σήκωναν τα κεφάλια στα μπαλκόνια και καλούσαν τον κόσμο να κατέβει μαζί. Κάλεσμα που έπιασε, αφού μέχρι και παππούδες μπήκαν στα μπλοκ διαδηλώνοντας μαζί μας. Αποκορύφωμα η στιγμή που 10 περίπου φοιτητές εισέβαλαν σε φροντιστήριο της Νεάπολης, καλώντας τους μαθητές οι οποίοι αυθόρμητα κατέβηκαν και έγιναν ένα με την πορεία. Πραγματικά είχαμε την αίσθηση ότι όλοι, πορεία και Νεάπολη γίναμε ένα. Επιστροφή μέσω Αγ. Δημητρίου και κατάληξη στο Διοικητήριο, με 10 κιλά νερό πάνω του ο καθένας, με τα συνθήματα να τρίζουν την πόρτα του Υπουργείου.

Το σημαντικότερο όλων: Πορεία μαζική, πορεία ειρηνική. Δεν έπεσε ούτε πέτρα. Έτσι και καλύτερα θα είναι και αύριο. Μαζικότερα, βροντερότερα,. Ελπίζουμε ότι και ο καιρός αύριο από μπάτσος, θα γίνει φοιτητής…

Another day passed, Friday today .. 7th day on the streets … 7 difficult days, saddening, «chemical», extreme and beautiful. «La beaute est dans la rue» as they said in May.But as we’re talking a lot again (what journalists would we be) let’s get to the point. Friday afternoon and the meeting was set for 18:30 at Venizelos’ statue. Drizzle initially discouraged voices to emerge. After some time many people gathered, close to 3000, and formed the starting blocks. Together with the anarchist-antiauthority march that went from Kamara to Neapolis, Sykies, up to the castle, completely peaceful and waking up the families that hadn’t realized what is happening these days …

The march this time followed the reverse path. Moving west. The rain went from strength to strength, the voices came out piecemeal. Although the weather (because today he was a cop!) was getting worse exponentially, all eyes shone as soon as they saw the new course of the blocks: The march would go through Lagkada route, aiming to reach up to the sanctuary of Neapolis. The eyes shone, the steps quickened, the notorious burgundy red flags appeared, the voices came out louder and louder, until 3000 voices managed to become one massive, angry: «Alites-einai-ta-MAT kai oi asfalites» (A shout against the special police forces that isn’t easy to translate) . The rain turned into yet another partner, while students lifted their heads towards the balconies and urged the people to come down with them. A call that worked, when even grandparents entered the bloc demonstrating with us. The culmination when 10 students burst into an English school in Neapolis, inviting the kids who spontaneously came and became one with the march. We really had the feeling that everyone, Neapolis and the march became one. We went back through St. Demetrios, and ended at the Government House, with 10 pounds of water on everyone, with the slogans shaking the door of the Ministry.

Most importantly: a massive march, a peaceful march. Not one stone thrown. It will be thus and even better tomorrow. Moe massive and stronger. We hope that tomorrow the weather will change from a cop, to a student …

Advertisements
Κατηγορίες:Ανταποκρίσεις
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: