Αρχική > Uncategorized > Zητάμε πολλά;

Zητάμε πολλά;

Δεκέμβριος 21, 2008 Σχολιάστε Go to comments

Λέμε και εμείς στην κατάληψη Δημοσιογραφίας ότι έχουμε να παινευόμαστε για κάποια πράγματα.

Λέμε π.χ. ότι σύμφωνα με τις ιδέες που ακούγονται από τα παιδία μέσα στην κατάληψη, η νέα γενιά των δημοσιογράφων μπορεί να ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο.

Σε δημοσιογράφους πιο αντικειμενικούς, αντικομφορμιστές, ενάντια στα μεγάλα συμφέροντα.

Ε λοιπόν, μετά από λίγο καλύτερη σκέψη, ένα έχω να πω:

Σκατά…

Συγγνώμη κιόλας και θα ξαναπάρω τα πράγματα από την αρχή.

Πολύ ωραία η εκδήλωση-κουβέντα της Παρασκευής. Την οργανώσαμε όσο καλύτερα μπορούσαμε, οι απόψεις που ακούστηκαν από τους εισηγητές ήταν διαφορετικές από τις συνηθισμένες και άκρως ενδιαφέρουσες, αλλά και οι ερωτήσεις-παρεμβάσεις από τους παρευρισκομένους φοιτητές ήταν βαθυστόχαστες και έγκυρες.

Αλλά όλα αυτά τα ξαναείπαμε σε άλλα άρθρα και δεν θέλω να αναλωθώ άλλο σε αυτήν τη κουβέντα.

Είναι ένα άλλο ζήτημα που με καίει και εμένα , αλλά και πολλά από τα υπόλοιπα παιδιά της κατάληψης.

Η βιβλική μορφή της σχολής μας που ακούει στο προσωνύμιο «Μπάτμαν», έκανε ένα σχόλιο μετά το τέλος της συζήτησης, το οποίο με έβαλε σε σκέψεις. Είπε με λίγα λόγια το εξής:

«είναι πολύ καλό που στη κουβέντα συμμετείχαν κυρίως παιδιά από άλλες σχολές, αλλά ταυτόχρονα και πολύ κακό.»

Αυτό το παιδί(;) έχει πει πολλά φιλοσοφημένα πράγματα κατά καιρούς, όμως αυτό ήταν κορυφαίο.

Και πως το εννοώ αυτό, πως και ο ίδιος το εννοούσε;

Γιατί δεν ήταν πολλοί φοιτητές του τμήματος σε αυτήν την εκδήλωση;

Είχαν να κάνουν κάτι το πολύ πιο ενδιαφέρον;

Μήπως νομίζουν ότι τέτοιου είδους εκδηλώσεις γίνονται από παιδιά της κατάληψης για να τις παρακολουθήσουν μόνο τα ίδια αυτά παιδιά;

Και αν ναι, γιατί πιστεύουν πως και οι ίδιοι δεν χωράν να έρθουν σε αυτή την κατάληψη;

Μήπως νομίζουν ότι το έχουμε πάρει όλοι εμείς εργολαβία το θέμα;

Παιδιά ξυπνήστε. Ελάτε από τη σχολή.

Τουλάχιστον ελάτε σε τέτοιοι είδους εκδηλώσεις, που στο κάτω -κάτω αφορούν πάνω απ’ όλα το επάγγελμά μας.

Και αν διαφωνήσετε με τις απόψεις που θα ακουστούν, κανείς δεν θα σας λιθοβολήσει, η κατάληψη είναι ένας ανοιχτός τόπος έκφρασης ιδεών.

Ξέρεται πόσες διαφορετικές απόψεις ακούστηκαν εκεί μέσα;

Μήπως φοβάστε να έρθετε; Αν όχι, γιατί διστάζετε; Μήπως αδιαφορείτε;

Αδιαφορείτε για τέτοιου είδους εκδηλώσεις που προωθούν τον ελεύθερο λόγο και τις καινούριες ιδέες;

Εκεί θέλω λοιπόν να καταλήξω.

Μήπως ρε παιδία τελικά σε τούτη τη σχολή, εμείς τα παιδιά της κατάληψης, αλλά και τα υπόλοιπα παιδιά που αν και δεν περνούν πολύ από δω, ωστόσο δίνουν το παρών σε τέτοιες εκδηλώσεις, εμείς λοιπόν, μήπως είμαστε οι μελλοντικοί «Κούλογλου» και «Βαξεβάνηδες»; Τα λίγα φωτεινά παραδείγματα-είναι κάνα-δυο ακόμη- της σημερινής δημοσιογραφίας;

Μήπως και η δική μας η σχολή είναι κατακλεισμένη από άτομα αδιάφορα που θα καταλήξουν μετά από κάποια χρόνια να είναι πιόνια του ίδιου του συστήματος που εμείς κατηγορούμε και θέλουμε να ανατρέψουμε;

Και θα μου πεις «Τι περίμενες;»

Περίμενα τουλάχιστον μεγαλύτερη συμμετοχή.

Περίμενα ότι αυτές οι κινητοποιήσεις θα ξυπνούσαν τον κόσμο από το λήθαργό του.

Περίμενα ότι έστω και από περιέργεια αυτοί οι φοιτητές που στην γενική συνέλευση ψήφισαν πανηγυρικά τη συνέχεια της κατάληψης, αν όχι όλοι, οι μισοί τουλάχιστον να είναι εκεί.

Γιατί αυτό που έγινε την Παρασκευή ξεπερνάει τα όρια της σχολής.

Αγγίζει την ίδια την κοινωνία. Ότι ακριβώς είναι το επάγγελμα του δημοσιογράφου.

Τα παιδία των άλλων σχολών που ήρθαν και ρούφηξαν κάθε λεπτό της κουβέντας, συμφώνησαν, διαφώνησαν, το αποδεικνύουν.

Μπορεί να γίνομαι λίγο κακός με τους υπόλοιπους συμφοιτητές μας αλλά…

Δεν θέλω ρε παιδιά και στην δικιά μας τη γενιά οι «Κούλογλου» και οι «Βαξεβάνηδες» να είναι οι εξαιρέσεις.

Θέλω να είναι ο κανόνας.

Ζητάω πολλά;

Ζητάμε πολλά;

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. Σ
    Δεκέμβριος 22, 2008 στο 04:55

    Πόσοι λίγοι είναι οι άνθρωποι που καταλαβαίνουν γιατί παλεύουμε; Πόσοι νομίζεις ότι εκτιμούν κάποια αγαθά και ελευθερίες που απολαμβάνουμε σήμερα, και είναι αποτέλεσμα κόπων και αγώνων προηγούμενων γενιών; Πόσοι πιστεύεις οτι ασχολούνται κι ευαισθητοποιούνται για το κοινωνικό γίγνεσθαι; Πόσοι είναι οι άνθρωποι που ασπάζονται αξίες όπως η αλληλεγγύη και η δικαιοσύνη; Πόσοι πιστεύεις ότι θα διαβάσουν αυτά που γράφουμε εδώ και δεν θα μας πουν γραφικούς; Δεν πρόκειται να κατακρίνω τους συμφοιτητές μας που είναι αδιάφοροι. Ο καθένας πράτει όπως νομίζει. Και ο επόμενος ένστολος που θα εκτελέσει κάποιον δικό τους θα πράξει και αυτός όπως νομίζει. Μακάρι αυτοί οι άνθρωποι να είναι και τότε αναίσθητοι… Ξέρεις, μόνο αυτοί που μπορούν να νιώσουν, υποφέρουν!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: