Αρχική > Ανταποκρίσεις > Λίγο στάρι, λίγο κρασί στο μνήμα και είμαστε εντάξει…

Λίγο στάρι, λίγο κρασί στο μνήμα και είμαστε εντάξει…

Ιανουαρίου 18, 2009 Σχολιάστε Go to comments

Έγιναν λοιπόν σήμερα «τα Σαράντα» του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στο νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου. Για όσους δε θυμούνται, μιλάμε για το παιδί που πριν ενάμιση μήνα περίπου, δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από την Ελληνική αστυνομία.

Πολλοί χαρακτήρισαν το γεγονός ως «σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι», άλλοι ως «κόμπο που έφτασε στο χτένι». Το σίγουρο είναι ότι η δολοφονία του έγινε η αφορμή να ξεσηκωθούν χιλιάδες κόσμου εναντίον της αναιμικής Κυβέρνησης, της Αστυνομικής αυθαιρεσίας και όλων εκείνων των προβλημάτων που έχουν συσσωρευτεί στην Παιδεία και σε άλλους τομείς τα τελευταία χρόνια. Η αντίδραση του κόσμου υπήρξε ισχυρή. Δυστυχώς η συνέπεια και η μνήμη του για άλλη μια φορά υπήρξαν αδύναμες.

Ο λόγος περί των νεολαίων αυτού του τόπου. Οι περισσότερες σχολές εκτίμησαν τη δολοφονία και τα προβλήματά μας που βγήκαν ξανά στην επιφάνεια ίση με μία εβδομάδα κατάληψης και πορειών. Άλλοι υπήρξαν γενναιόδωροι και χάρισαν στη μνήμη του Αλέξη δύο βδομάδες. Άλλοι πάλι, πήγαν για σκι στην Αράχοβα γιατί πλησίαζαν και Χριστούγεννα και δεν κατάλαβαν καν τι συνέβη…

Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος έγινε σύγχρονος ήρωάς, το σύμβολο μιας γενιάς χωρίς ο ίδιος να γνωρίζουμε αν το ήθελε ως αντάλλαγμα με τη ζωή του. Αν τον άφηναν να μεγαλώσει, θα βίωνε σίγουρα τη σαθρότητα του συστήματος. Μπορεί και γι’ αυτό να τον σκότωσαν βέβαια: Επειδή είδαν στα μάτια του όνειρα και ζωή και τους χαλούσε το όλο σκηνικό. Το πιο φρικτό για ‘μένα ξέρετε ποιο είναι; Ότι ο θάνατός του απασχόλησε πολύ περισσότερο την Κοινή γνώμη απ’ ότι θα την απασχολούσαν τα προβλήματα που θα αντιμετώπιζε μεγαλώνοντας ως άλλος ένας μαθητής, φοιτητής, εργαζόμενος του Κοινωνικού Συνόλου.

ΑΣ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΘΟΡΥΒΟ ΑΠ’ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΜΑΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΛΛΟΣ ΦΟΝΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ.

Advertisements
Κατηγορίες:Ανταποκρίσεις
  1. tr3lam3nos
    Ιανουαρίου 20, 2009 στο 02:39

    Δυστυχώς οι φωτιές έσβησαν. Η φωτιά που σιγοκαίει μέσα μας κατευνάστηκε απ’ την ανάγκη επαναφοράς της ομαλότητας και της κοινωνικής συναίνεσης. Οι «επαναστάτες» που βγήκαν στον δρόμο θα ξαναβγούν στην επόμενη δολοφονία από μπάτσο για ξανανιώσουν λίγο «επαναστάτες». Οι υπόλοιποι θα ψάχνουμε τρόπο «πως να ξεφύγουμε απ’ τη μοίρα και θα έχουμε μέσα μας πλημμύρα..»

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: