Αρχείο

Archive for 26 Μαρτίου, 2009

Να ‘χα 100 TVες…

26 Μαρτίου, 2009 3 Σχόλια

tv_100_03

Τον Ιανουάριο του 1989 εκπέμπει για πρώτη φορά, στον ελληνικό τηλεοπτικό αέρα το πρώτο μη κρατικό κανάλι. Η δημοτική τηλεόραση TV 100, επί δημαρχίας Κούβελα( προ τρύπας). Μια νέα εποχή για την μιντιακή πραγματικότητα της χωράς, ξεκινάει, αφού μετά από λίγο η ιδιωτική τηλεόραση θα είναι πλέον γεγονός. Άπαντες χαιρετίζουν αυτή την πρωτοβουλία του τότε δημάρχου της Θεσσαλονίκης( τον συνασπροτσούλουφο της Αννούλας) και κάνουν λόγω, για την πόλη που πρωτοπορεί κ.λ.π όντως, γιατί η πόλη συνεχίζει να πρωτοπορεί, μιας και δια μέσω αυτού του καναλιού, κατάφερε να σταματήσει τον χρόνο και να τον εγκλωβίσει στο 1989. Είκοσι χρόνια μετά και τίποτε δεν έχει αλλάξει, καθώς ζαπάρωντας και πέφτοντας πάνω στο δημαρχιακό μας κανάλι(διότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για δημοτικό, ούτε καν νηπιαγωγείο ), έχεις την εντύπωση ότι βρίσκεσαι λίγο πριν το τέλος των 80s. Ίδιες φάτσες, ίδιες εκπομπές, τα τελευταία χρόνια ίδιος δήμαρχος, ίδια εικόνα, ίδια θλίψη και μιζέρια.

Ένα κανάλι, το οποίο συντηρείτε από τις εισφορές των δημοτών της πόλης, λειτουργεί καθαρά στα πλαίσια των πελατειακών και προπαγανδιστικών σχέσεων που έχει αναπτύξει η νυν δημαρχάρα μας( κόλπα που έμαθε από τους προκατόχους του βεβαίως), κάτι που συμβαίνει εξάλλου σε όλες τις υπηρεσίες του δήμου. Είναι γνωστό ότι για να εργαστείς εκεί, θα πρέπει να καταθέσεις πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, το λιγότερο κι αφού υποσχεθείς, να μνημονεύεις 14 φορές την ημέρα το όνομα του Major Billy. Ένα κανάλι κατάντημα, που ίσως όμως να συμβαδίζει με την κατάντια πόλη στην οποία ζούμε και σπουδάζουμε. Σε μία πόλη όπου υπάρχει η μόνη καθαρά δημοσιογραφική πανεπιστημιακή σχολή της χώρας κι η οποία δεν έχει καμία σύνδεση όχι μόνο με την αγορά εργασίας, αλλά σχεδόν και με το αντικείμενο.

Κι ως μέλλοντες (κι όχι μελλοντικοί γιατί πιστεύουμε ότι είμαστε το μέλλον) δημοσιογράφοι θα έπρεπε από μόνοι μας να ανοίξουμε τα ζητήματα αυτά όχι στενά συντεχνιακά αλλά και πιο διευρυμένα στον κόσμο της Θεσσαλονίκης, ο οποίος φυσικά δεν προσλαμβάνει καμία πληροφοριακή και ψυχαγωγική ανταποδοτικότητα, από τις εισφορές του. Κι ένα πανεπιστήμιο οφείλει να βρίσκεται επί της κοινωνίας, πόσο μάλλον όταν η επικοινωνία είναι η σπουδή μας και να τοποθετείται και σε πρακτικό επίπεδο, παραμερίζοντας λίγο και το σώσιμο του πλανήτη, ας σωθούμε πρώτα από την βλακεία…

Advertisement
Κατηγορίες:Uncategorized